فیلترهای جستجو

ایروبیک

هم واژه و هم روش های تمرينی آن توسط دکتر کنت کوپر و سرهنگ پاولين پاتز (فيزیوتراپ) هر دو از نيروی هوايی آمريکا ابداع شدند. کوپر که شخصاً علاقه مند به تمرينات ورزشی بود، هم از ديد شخصی و هم از ديد حرفه ای برای يافتن جواب يک سوال کنجکاو شده بود. موضوع از اين قرار بود که برخی از افراد با توان عضلانی بالا، در ورزش هايی مانند دوهای استقامت، شنا و دوچرخه سواری ضعيف عمل می کردند. او شروع به اندازه گيری سيستماتيک کارايی افراد توسط دوچرخه درجا کرد. او کارايی پايدار افراد را بر اساس تواني آنها در مصرف اکسيژن اندازه گيری کرد.
ورزش ایروبیک، ورزش و فعالیتی است که بتواند تپش قلب فرد را افزایش دهد. ورزش ایروبیک، دستگاه تنفسی و قلب را قوی می کند. بسته به قدرت بدنی، هر شخص می تواند مدت طولانی تر و تمرینات سنگین تری انجام دهد تا سریع تر به وضعیت مطلوب برسد.ایروبیك وسیله ای مؤثر برای جلوگیری از افسردگی، بی حوصلگی، بی تابی است، چون هورمون اندروفین در بدن تولید می شود و باعث ایجاد نشاط، تمركز ذهن و بالا رفتن خلاقیت فكری می شود.
ایروبیك یعنی فعالیتی كه حداقل ۱۲ دقیقه با حالت ریتمیك و موزون عضلات بزرگ بدن را به كار می گیرد. در شرایطی كه سرعت و شدت تمرین قابل تحمل است و نیاز بدن به استفاده از اكسیژن برای مدتی افزایش می یابد، این فعالیت انجام می گردد. «ایروبیك» جزو فعالیت هوازی (شدت تمرین بالاست و مدت تمرین پایین است). از نظر پزشكی، این ورزش سیستم قلب، عروق، تنفس را تعلیم می دهد و با سرعت و بازدهی بالا اكسیژن را می گیرد و به قسمت های مختلف بدن می دهد، تنفس یكنواخت از دهان و بینی توأم انجام می شود و باعث تبادل اكسیژن و دی اكسید كربن، كنترل قند خون، كنترل فشار خون و كم كردن وزن اضافی بدن خواهد شد.

1 2 3 4 5 6 7 8
2 - 10