فیلترهای جستجو

هاپکیدو

هاپکیدو نوعی هنر رزمی کرهای و از انواع دفاع شخصی است و کمتر بر حمله تکیه دارد. این رشته یکی از تلفیقی ترین سبک های رزمی محسوب می شود. بنیانگذار هاپکیدو رزمی کار کره ای چوئی یونگ سول است. وی یکی از سبک های جوجیتسو به نام دایتو ریو آیکی جوجوتسو را در ژاپن آموخته بود. وی پس از جنگ جهانی دوم به کره جنوبی بازگشته و آموزش هنر رزمی خود را با تلفیق تکنیک های رشته های کره ای تکواندو، ژاپنی جودو (که خود از سبک های منشعب شده از جوجیتسو محسوب می شود)، سبک های چینی شائولین کونگ فو، و بوکس غربی آغاز کرد.
در هاپکیدو از اطلاعات نقاط حساس عصبی، تکنیک های قفل مفصل، انواع فنون گلاویزی و پرتابی، ضربات مشت و لگد و سلاح های سنتی از جمله خنجر، شمشیر، طناب، نانچاکو، عصا، و انواع چوب برای غلبه بر حریف استفاده می شود. نام این رشته مشابه آیکیدو است در حالی که شباهت کمی دارند. بازیگران معروفی مانند جکی چان، آنجلا مائو، کارتر وانگ و دیگران از شاگردان جین پال کیم در هاپکیدو بوده اند.
تعریف کلمه هاپکیدو به معنی روش (دو) هماهنگی (هاپ) نیروی درونی (کی) است. بر این اساس با استفاده از این فنون می توان از نیروی حریف علیه خودش استفاده کرد. این رشته علاوه بر دفاع شخصی بر انضباط روحی و جسمی برای خودسازی تأکید دارد. فلسفه هاپکیدو بر سه اصل استوار است: اصل آب، اصل دایره و اصل هماهنگی. در اصل آب، شما حرکات خود را به روانی آب انجام می دهید و انرژی را فقط در جهت درست و بهینه استفاده می کنید، مانند خروش و حرکت آب در رودخانه، اصل دایره به معنی تغییر جهت انرژی به صورت دایره وار است، به طوری که فعالیت شما در طول دفاع یا حمله در یک توپ انرژی نگه داشته می شود و اصل همانگی به معنی تناسب فکر و بدن است.

1 2