فیلترهای جستجو

وینگ چون

وینگ چون که معنای تحت اللفظی آن «زیبایی بهار» یا «بهار جاودانه» است، یکی از محبوب ترین سبک های هنرهای رزمی چینی است. مطابق روایت هایی که درباره ریشه اصلی این سبک نقل می شود، یکی از راهبه های معبد شائولین به نام نگ مویی نقشی کلیدی در طراحی این سبک و آموزش آن به زنی جوان به نام وینگ چون به معنی بهار زیبا داشته است و به همین جهت به هنر نگ مویی نیز معروف است. مهمترین هدف وینگ چون واقع گرایی در سیستم دفاع شخصی می باشد. وینگ چون به جای تأکید بر تکنیک های مبارزه بر روی اصول انرژی و مبارزه تکیه می کند. ایده اصلی این است که، تحت فشار و استرس مبارزه، غیر ممکن است که از طریق بینایی جهت دقیق و سرعت یک حمله را تشخیص داده و تصمیمی هوشمندانه با استفاده از روشی مؤثر در مفابل حمله حریف گرفت. این تصمیم باید در زمانی کوتاه و قبل از فرود آمدن حمله حریف گرفته شود. ترجیحاًَ شخص باید بلافاصله حمله ای را مستقیماً و محتاطانه طراحی کند. این واکنش های غیرارادی است که تعیین می کند در صورتی که حمله حریف در ادامه خطرساز شود، واکنش چگونه باشد. چی سائو یا «دستان چسبان» به هنرجو یاد می دهد که چگونه به طور غیرارادی در برابر سرعت، نیرو و جهت یک حمله بر مبنای حس لامسه (حسی که مغز بسیار سریع تر از حس بینایی آن را پردازش می کند) واکنش نشان دهد.

اصول مبارزه اصول هشت گانه وینگ چون سنگ بنای یک سیستم دفاع شخصی تهاجمی را تشکیل می دهد که به فرد اجازه تطبیق با اندازه، قدرت و سبک مبارزه ای حریف را می دهد.

1- برو جلو: فوراً به منظور تماس با اندام حریف به جلو پیشروی کن (به منظور بکار افتادن رفلکس هایی که در چی سائو آموزش دیده می شود) یا حتی فرای آن برای اول ضربه زدن به حریف. این انفعال غیرمنتظره ابتدایی حریف را اغلب متعجب می کند و مبارزه را به فاصله نزدیک تبدیل می کند، جایی که عکس العملهای حسی بر عکس العمل های بینایی حکمفرمایی می کند و صد البته جایی که وینگ چون کار حرفه ای احتمالاً در آن منطقه بر حریفش برتری دارد.

2- به حریفت بچسب: اگر در ابتدا نتوانستی به حریفت ضربه ای وارد کنی و او را از کار بیندازی. به جای تماس برقرار کردن با بدن حریف (غیر از سر و گلو) سعی کن به او بچسبی. غالباً او این عضوی که با آن تماس پیدا می کنید دست حریف می باشد حالا که با دست حریف تماس پیدا کرده اید، او چگونه می تواند بدون اطلاع شما حمله ای را با دستش اجرا کند؟

3- در برابر نیروی بزرگتر تسلیم شو: از آنجا که هیچکس نمیتواند مطمئن باشد که از هر حریفی که در پیش رو دارد قوی تر است، شخصی باید به شیوه ای آموزش ببیند که حتی در برابر حریف قوی تر پیروز باشد. چی سائو مانند یک معلم حرفه ای یاد می دهد که چگونه در برابر حمله حریف واکنش های لازم را نشان دهید. وقتی که حقیقتاً حمله حریف از شما قدرتمندتر است، آموخته های شما در چی سائو به بدن شما می گوید که از مسیر حمله حریف کنار بروید و زاویه دیگری را برای حمله پیدا کنید.

4- حریفت را تعقیب کن: متعاقب اصل اول در صورتی که حریف عقب نشینی کرد، واکنش فوری یک وینگ چون کار ادامه به حرکت رو به جلویش است، نه اینکه به حریفش اجازه دهد تا خودش را پیدا کرده و فرصتی هر چند اندک برای تجدید نظر در استراتژی حمله اش پیدا کند. بسیاری از سبک ها که تکیه بر سرنخ های بصری دارند ترجیح می دهند که یک گام به عقب بگذارند، اندکی صبر کنند و حمله های بعدی را طرح ریزی کنند که معمولاً می توان به این نکته در مبارزات ورزشی و تورنُمنتی پی برد.

5- از نیروهای خودی رها شو: کاملاً ضروری است که فرد به منظور حرکت انرژیک و واکنش به موقع در برابر حمله حریف ریلکس باشد. وقتی که عصبی هستید، نیروهای خودی مثل یک ترمز عمل می کنند. پس در ابتدا باید از قید نیروهای خودی خلاص شوید تا بتوانید با چالاکی حرکت کنید.

6- از نیروهای حریفت رها شو: این اصل شبیه به اصل سوم مبارزه است. وقتی حریف می خواهد از قدرتش برای پایان دادن به مبارزه استفاده کند، تقلا برای مقاومت کردن در برابر قدرت حریف واکنش مناسبی نیست بلکه واکنش مناسب، خنثی کردن نیروی حریف با دور کردن نیروی حریف از بدن یا دور کردن بدن از آن می باشد.

7- از نیروی حریف بر ضد خودش استفاده کن: از نیرویی که حریف به شما تقدیم می کند، بهره بگیرید. اگر حریف شما را به طرف خودش می کشد از آن نیرو به عنوان قسمتی از حمله تان استفاده کنید. یا اگر حریف شما را به سمت چپ هل داد مثل یک در چرخان عمل کنید و از آن نیرو در حمله ای با دست راست استفاده کنید.

8- نیروهای خودی را اضافه کنید: علاوه بر قرض گرفتن نیروی حریف، می توانید نیروی خودتان را به آن اضافه کنید. همان قدر که عکس العمل ها در یک دفاع شخصی بیانگر پیشرفت هستند، اصول قدرتی نیز باعث پیشرفت هر چه بیشتر هستند به طوری که یک هنرجوی وینگ چون طی سالیان تمرین همه آنها را مد نظر دارد. اولاً: تمرین فرم و تعداد زیاد مشت برای یادگیری ریلکسیشن در مبارزه (به منظور ضدحمله بر مبنای حس لامسه) و زدن مشت بدون تنش. ثانیاً ساعت های بی شمار تمرین چی سائو به منظور افزایش توانایی در رها کردن نیروی خودی و قرض گرفتن نیروی حریف و در آخر تمرینات قدرتی خاص WT برای افزایش هر چه بیشتر قدرت مشت و ضربه. وینگ چون یکی از سبک های رزمی جنوب چین می‏باشد که دارای فلسفه ویژه و قدمت فراوان است. برخی تاریخ ایجاد این سبک را به حدود 300 سال پیش نسبت می‏ دهند. این هنر بدلیل اینکه تنها سبکی است که آن را یک زن اختراع کرده است قابل یادگیری برای تمام افراد بدون توجه به خصوصیت جسمی آنها (چاق، لاغر، بلند، کوتاه و ...) مناسب می ‏باشد.

1 2