فیلترهای جستجو

دارت

ورزش دارت ورزش ساده ای است ولی این کافی نیست که فقط وسط تخته دارت را هدف قرار دهیم و پرتاب کنیم، بلکه تخته دارت 62 قسمت برای امتیاز دارد که هر کدام به نوبه خود از حساسیت بالایی برخوردار است. این ورزش را پیر تا جوان، چه پسر چه دختر وحتی معلولین و جانبازان و یا ناشنوایان می توانند به عنوان یک حرفه، یک ورزش ویا حتی یک تفریح سالم با خیالی آسوده و برای رفع استرس انجام دهند. اما امروزه دارت از یک بازی تفننی پا را فراتر گذاشته و هم اینک چیزی حدود 1900 قانون در خصوص این ورزش تبیین شده است. اندازه ی بورد به شکل استانداردی تعیین شده و حتی سایز دارت ها هم ثابت است.
یکی از جالب ترین سرگرمی ها و تفریحات سربازان جنگ جهانی اول انداختن چوب کبریت از فاصله ی دور به داخل بطری های خالی بوده. بعدها تلاش برای انجام بهتر این سرگرمی حتی با انگیزه ی پول درآوردن، به فکر سربازان انگلیسی رسید. با گذشت زمان بطری ها جای خودشان را به یک صفحه ی امتیازبندی مسطح دادند و چوب کبریت ها هم به تکه های چوب تراشیده و نوک تیز تبدیل شدند. در مورد اینکه شکل امروزی دارت را دقیقاً چه کسی و از چه زمانی ابداع کرده، شواهد و اسناد دقیقی در دسترس نیست. اما سرنخ ها نشان می دهد در قرن هجدهم میلادی به دانش آموزان دوره ی متوسطه انگلستان توصیه می شده با انجام این تفریح عضلات ساعد و بازویشان را قوی تر کنند و در عین حال نشانه گیری شان را دقیق ترکنند.
بورد (Board) صفحه ای از جنس چوب، کاغذ فشرده یا فلز است. صفحه ی دارت هم از حلقه هایی رنگی با ضخامت یکسان که در فاصله ی مشخصی از هم قرار گرفته اند، تشکیل شده است. هر کدام از این حلقه ها امتیاز مشخصی دارد و با پرتاب دارت به سمت هر کدام از این حلقه ها و اصابت با هدف، امتیاز مخصوص به آن حلقه را کسب خواهید کرد.
دارت به سرعت مورد توجه قشر مرفه و سطح بالای اروپا قرار گرفت. «هنری هشتم» با هدیه دادن یک صفحه ی دارت به همراه نیزه های کوچک چوبی که با آرم سلطنتی تزیین شده بودند، علاقه اش را به «آنه بولین»، همسرش ابراز کرد. همچنین او با برگزاری مسابقات پرتاب دارت میان شاهزادگان انگلیسی، نشان داد این ورزش به چه میزان در میان اشراف زادگان طرفدار پیدا کرده.
با برگزاری مسابقات دارت زمان آن فرا رسید تا برای این ورزش قاعده و قوانین مشترکی تدوین شود. اگر بخواهیم به طور خلاصه به قوانین این بازی بپردازیم هر بازیکن در هر نوبت بازی اجازه دارد سه دارت پرتاب کند؛ بسته به حلقه ای که دارت در هر پرتاب با آن اصابت میکند، امتیاز بازی کننده محسابه می شود؛ همچنین در صورتی که دارت پس از برخورد از روی صفحه ی امتیاز بیافتد، امتیازی به آن پرتاب تعلق نمی گیرد. با تدوین قانون های اولیه ی بازی، برای نحوه ی پرتاب دارت هم سبک ها و الگوهای مشترک اما نه لزوماً اجباری درنظر گرفته شد که بازیکنان می توانستند با استفاده از آنها پرتاب های بهتری داشته باشند بازیکنان حرفه ای دارت را به صورتی که احساس راحتی بیشتری داشته باشند در دست می گیرند؛ همچنین بازیکنان راست دست، پای راستشان و بازیکنان چپ دست، پای چپشان را جلوتر گذاشته و روی پای مخالف تکیه می دهند. برای پرتاب دارت نیازی به قدرت و سرعت زیاد نیست و آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد دقت و تکنیک پرتاب کننده است.
بازی دارت فضای زیادی اشغال نمی کند بیشتر ورزش ها علاوه بر فضای زیاد نیز به امکانات گران و یا در ورزش های دسته جمعی نیاز به جمع آوری نفرات است ولی تمرین دارت را می توان در فضای بسیار کم و سه عدد دارت و یک تخته دارت و با حداقل یک نفر یا حداکثر نفرات انجام داد. فضای در نظر گرفته شده برای دارت فضایی بسیار جزئی است. فاصله طولی تخته دارت از زمین 173 سانتیمتر و فاصله برای پرتاب 237 سانتیمتر می باشد به عبارت دیگر بعد از نصب تخته دارت فاصله متر از مرکز تخته دارت تا محل استقرار پاها باید 293 سانتیمتر باشد.
دارت از چهار قسمت تشکیل شده:
- نوک
- بارل
- شافت
- فلایت
هرکدام انواع گوناگون و مختلف دارند وهر کس می تواند دارتی را که مورد علاقه اش است و با آن راحت تر است تهیه و استفاده کند. صفحه چوبی و مسطح که «بورد» نامیده می شود از تعدادی حلقه های رنگین که به فاصله هایی معین نقاشی شده تشکیل می گردد که هر پرتاب در داخل یکی از حلقه های رنگین امتیاز مخصوص به خود را دارد.

-70%
مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands
مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands
تومان12,000
تومان40,000
موجود
-70%
مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands
مچ بند نایک - Nike Swoosh Wristbands
تومان12,000
تومان40,000
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود