فیلترهای جستجو

چتر بازی

چتربازی به چندین بخش تقسیم بندی می شود:

1- چتربازی اتوماتیک:
در این نوع چتربازی چترباز دخالتی در باز شدن چتر ندارد و چتر او بوسیله ی بندی که به بند پیوند معروف است به بدنه بالگرد یا هواپیما و یا هر وسیله پرنده دیگر وصل می شود و چترباز که اقدام به پرش می کند، این بند باعث بازشدن چترش می شود. ولی در صورتی که چتر دچار انحراف شد و باز نشد چتر کمکی که در جلوی فرد چترباز است و از نوع غیر اتوماتیک می باشد و دستگیره ای در روی آن تعبیه شده، قابل استفاده می باشد و چتر باز می تواند چتر کمکی را بنا به اختیار خود باز کند.
2- چتربازی غیر اتوماتیک (سقوط آزاد):
این نوع چتربازی کاملاً عکس چتربازی اتوماتیک است یعنی چترباز چتر را می پوشد و از ارتفاع مشخص می پرد و در ارتفاع مورد دلخواه خود چتر را به وسیله پاراشوت باز می کند.
3- پاراگلایدر:
در این نوع چتربازی فرد یک چتر مخصوص دارد که به آن بال می گویند. فرد پس از استقرار در ارتفاع، بال خود را می پوشد و طبق روشی که آموخته از زمین کنده می شود و می تواند به مدت نسبتاً زیادی در آسمان به گشت و گذار بپردازد.
4- پاراموتور:
این نوع چتربازی دقیقاً عین پاراگلایدر می باشد به جز اینکه در این نوع چتربازی یک موتور در پشت صندلی فرد قرار گرفته که نقطه ضعف بال (یعنی از زمین برخواستن بال که متکی به ارتفاع می باشد) را از بین برده و فرد با پاراموتور می تواند از هر زمینی به راحتی برخاست کند.
5- بار ریزی:
که پرتاب بار با چتر از یک وسیله پرنده می باشد. جهت آموزش چتر بازی ابتدا شما به واحد آموزش دهنده اين آموزش ها مي رويد پس از تست بدني و روحي و قبولی در آنها به مرحله بعدي مي رويد.
در مرحله بعدي شما حدود 15 روز آموزش زميني مي بينيد که شامل کارگاه هاي مختلفي مي باشد که این کارگاه ها عبارتند از:
1- کارگاه باسن کوبي:
در این کارگاه شما آنقدر باسن خود را به زمین می کوبید که روزها و شب ها از درد آن خواب ندارید تا اینکه بالاخره، باسن شما آنقدر سفت می شود که در مقابل ضربات احتمالی، برخورد باسن به زمین بیمه می شود. جالب است بدانید قسمت استخوان باسن انسان که مقاومت ترین استخوان بدن انسان به شمار می رود، اگر در اثر سانحه ترک بردارد یا بشکند، برای درمان آن اصلاً نمی شود آنرا آتل بست یا گچ گرفت و تنها راه درمان آن، یک ماه بی حرکت ماندن در بستر تخت بیمارستان است. پس با ارائه این توضیح، باید به اهمیت کارگاه باسن کوبی کاملاً پی برده شود و آن را کاملاً جدی گرفت.
2- چرخش و گردش:
اين عمل براي آماده نمودن هنر آموزان چترباز از نظر روحي و فکري مي باشد تا با به کارگيري صحيح اين آموزش به هنگام برخورد با زمين فرودي سالم با حداقل ضربه ممکن را براي خود تعيين کنند.
در کشور ما همانند بسياري از کشورهاي بلوک غرب، شوک ضربه وارده به اعضای بدن به 3 قسمت تقسيم مي شود که عبارتند از:
- سرپنجه (سينه) پاها 60 درصد
- باسن 20 درصد
- عضلات پشت (شانه مخالف) 20 درصد
به گارد دفاعي و حالتي را که چترباز به بدن خود مي دهد تا به هنگام برخورد با زمين حداقل ضربه به بدنش وارد شود را "حالت گرفتن" می گویند. ما در عمل چرخش و گردش بايد ابتدا حالت گرفتن را ياد بگيريم. روش حالت گرفتن به صورت زير است:
1- جفت کردن پاها به هم به طوريکه پاشنه ها، پنجه ها، قوزک ها و زانوها کاملاً به هم چسبيده باشند.
2- خم کردن زانوها تا حدی که از نظر ديد فرد، لبه کلاه فيبري با زانوها و پنجه ها در يک خط ديده شوند.
3- پائين انداختن سر به طوريکه چانه به سينه چسبيده و سر توسط گردن محکم نگه داشته شود.
4- دستها نيمه مشت شده و در امتداد گوش ها روي لبه کلاه فيبري قرار گيرد. به طوريکه پشت دست ها به طرف جلو باشد و آرنج ها کاملاً بهم چسبيده و همانند شکل " V " روي سينه قرار بگيرند.
5- کمر بايستي کاملاً مستقيم و بدون خميدگي باشد و عضلات پشت حالت گرده ماهي به خود گرفته تا گردش روي زمين به راحتي انجام گيرد. کليه مراحل بالا بايستي در يک لحظه هم زمان اجرا شوند.

موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
1 2