فیلترهای جستجو

پارا گلایدینگ

«پرش با چتربال» یا «چترپری» یا «پرش با پاراگلایدر» نام یک ورزش تفریحی و رقابتی است، که رویای دیرینه بشر را تحقق بخشیده است. به طوریکه خلبان به آرامی از سطح شیب دار کوه به سمت پایین می دود و با حالتی به شکل سر خوردن در آسمان از کوه جدا می شود و خلبان برای شروع پرواز احتیاجی به انجام سقوط آزاد و یا پرش از صخره ندارد. نشست و برخاست با چتربال به نرمی و آرامی، برابر با توان بدنی خلبان برای دویدن است و نکته اینکه هنگام پرواز به هیچ وجه حالت ترس از افتادن به انسان دست نخواهد داد و اصلاً قابل مقایسه با بالا رفتن از کوه و یا وحشت نگاه کردن از بالای یک ساختمان بلند نیست.
اولین قدم ها در جهت شکل گیری پاراگلایدر در دهه 1960 میلادی توسط ناسا صورت گرفت. در آن دوره برای کاهش آسیب سفینه های فضایی به هنگام فرود از چتر استفاده می شد این روش تا قبل از اختراع شاتل ها رواج داشت اما در خلال این مطالعات فعالیت های مثبتی در جهت پیشرفت چترهای اتوماتیک و سقوط آزاد انجام گرفت. تا سال 1985 میلادی وسیله ای بنام پاراگلایدر وجود نداشت تا اینکه در حدود سال 1986 میلادی کوهنوردان سوئیسی برای پایین آمدن از کوه از این وسیله استفاده کردند. البته وسیله ای که آنها از آن استفاده می کردند بیشتر به چتر سقوط آزاد شباهت داشت و به مرور زمان به شکل امروزی تغییر شکل داد. پایین آمدن از کوه با پاراگلایدر انگیزه ای شد برای پیشرفت این ورزش به طوری که امروزه به ورزشی مستقل در نقاط مختلف جهان تبدیل شده است. در این راستا کارخانه هایی برای تولید این وسیله به وجود آمد که در پیشرفت و تکامل پاراگلایدر بسیار بسیار مؤثر بودند.
پاراگلایدینگ یک ورزش تفریحی و رقابتی است. پرواز با پاراگلایدر زیباترین و لطیف ترین نوع پرواز شخصی را که رویای دیرینه بشر را تحقق بخشیده ایجاد نموده است. پرواز عملی غریزی در پرندگان و آرزوی دیرینه انسان بوده است. از هنگامیکه انسان خود را شناخت و آسمان و پرندگان را دید، در حسرت پرواز می سوخت. پس از اختراع پرواز بشر به آرزوی دیرینه خود جامه عمل پوشاند ولی همچنان دور از دسترس عموم یود و افرادی خاص می توانستند در پهنه آسمان جولان دهند. با اختراع کایت در دهه 70 میلادی، پرواز جنبه مردمی تری به خود گرفت و انسان خود را به پرندگان نزدیکتر احساس کرد. ولی به دلایلی مانند سختی فراگیری، حمل و نقل و وزن، برای همه آسان نبود. اواسط دهه ۸۰ میلادی و با آمدن پاراگلایدر، بسیاری از مشکلات حل شد و پرواز دیگر مختص افراد خاص نبود. پاراگلایدر ساده ترین و مردمی ترین شکل پرواز در حال حاضر است. یادگیری آن بسیار ساده و حمل و نقل آن راحت است. دیگر برای پرواز نیازی نیست تا تمام کتاب های ائرودینامیک را از بر کنید. فقط کافیست اراده کنید و در پهنه آسمان غوطه ور شوید. پاراگلایدر، پرواز را برای عموم به ارمغان آورد. دیگر برای پرواز، شغل و تحصیلات شما نقش اساسی را ایفا نمی کنند. فقط کافیست از پس مخارج آن بر آیید. عاشقان واقعی پرواز که برای تحقق بخشیدن به رویای خود به پاراگلایدر روی می آورند، نمی خواهند مهندس هوا فضا شوند، همچون رانندگان که نمی خواهند تعمیر کار خودرو شوند. آنها فقط مایلند پرواز کنند و ساعتی در هوا شناور باشند. پاراگلایدر آمد که این خواسته را بدون نیاز به کلاس های متعدد و خواندن کتاب های قطور عملی سازد و حقاً که موفق هم بود و امروزه بالغ بر 500 هزار نفر با مشاغل گوناگون در گوشه و کنار دنیا مشغول پروازند.
جهان به سرعت در حال توسعه می باشد این وسیله پروازی آخرین دستاورد بشر برای پرواز شخصی است. پاراگلایدر هیچ گونه موتوری ندارد و نشست و برخاست آن توسط پای خلبان انجام می گیرد. این وسیله به جهت اینکه وزن و حجم کوچکی دارد به راحتی قابل حمل می باشد. سازه بال از نوعی پارچه خاص نایلونی و و توسط بندهایی بسیار محکم از جنس کولار ترکیب یافته اند که توسط یک اتصال فولادی بنام کارابین به هارنس که همان صندلی و در بر گیرنده خلبان است متصل می گردد. پاراگلایدر هیچ گونه اسکلت داخلی ندارد و تنها اجزای شکل دهنده آن بندها و پارچه بال است که مانند یک تشک بادی هنگامی که در معرض جریان هوا قرار می گیرد از طریق سلول هایی که برای ورود هوا تعبیه شده اند به پرواز در می آید. به طور معمول برای اینکه بتوان در یک محل به وسیله پاراگلایدر پرواز کرد، لازمه آن یک سایت چند صد متری برای شروع پرواز است که برای انتخاب آن فاکتور های امنیتی و کاربردی بسیاری را باید لحاظ کرد که باعث محدودیت برای انتخاب ارتفاع مورد نظر می شود و ممکن است در یک منطقه وسیع کوهستانی سایت مناسب پرواز یافت نشود و گاهی خلبانان پاراگلایدر مجبورند صدها کیلومتر از محل زندگی خود برای استفاده از یک سایت مناسب مسافت طی کنند. محل سایت باید رو به باد و دارای جاده دسترسی به قله باشد، همچنین در صورتی که محل فرود دره ای باشد و یا در مجاورت عارضه ای مانند کوه و یا تپه قرار داشته باشد، باد را از مسیر خود منحرف و یا آشفته می سازد و پرواز را در این شرایط ناممکن و یا بسیار خطرناک می سازد. شکل دیواره و وجود یک فضای باز برای فرود و فضایی مسطح در روی قله با شیب ملایم برای گستردن وسیله پروازی از دیگر ملاک های یک سایت خوب می باشد. ایران به لحاظ اقلیمی با توجه به وجود بادهای مناسب منطقه ای، عوارض طبیعی و دشت های باز در مجاورت کوه ها، بستری بسیار مناسب برای ورزش های هوایی محسوب می شود.
پاراگلایدر ساده ترین نوع پرواز برای بشر است. یک پاراگلایدر بال پرنده ای است بدون موتور که با دویدن آماده پرواز می شود. آموزش، بلند شدن، فرود آمدن و همچنین حمل نقل این وسیله .بسیار ساده است. پاراگلایدر از نوع خاصی نایلون ساخته شده که به وسیله ی آویزهایی از جنس کولار به صندلی خلبان متصل می شود. خلبان نیز به وسیله کمربند های ایمنی به صندلی بسته می شود و به راحتی درون آن به صورت نشسته پرواز می کند. در حقیقت شما با پاراگلایدر همانند یک پرنده پرواز خواهید کرد و با آن می توانید ساعت ها در هوا سر بخورید و اوج بگیرید و حتی می توانید با آن سفر کنید. پرواز با پاراگلایدر بسیار زیبا و لذت بخش است و یک رقابت شخصی همیشگی است پرواز با آن تلفیقی از حرکات بدن و کنترل مغز است که در یک بازی فوق العاده با هم مخلوط می شوند.
یک گروه از پرندگان مشتاق و بی تجربه می توانند عامل بالقوه یک حادثه باشند. اشتباهات، بی توجهی ها و خود را نشان دادن می توانند باعث حادثه شوند. متخصصان مورد اطمینان را انتخاب کنید. دوره هایی را که نیاز دارید حتماً بگذرانید قبل از آنکه خودتان دست به ماجراجویی بزنید.
میزان سختی یادگیری فن پرواز با پاراگلایدر مطمئنأ به سادگی یادگیری رانندگی است. آنچه دارای اهمیت بسیاری می باشد این است که مطالب تئوری لازم را در خصوص هواشناسی، آیرودینامیک و تئوری پرواز باید فرا گرفت و به دقت اجرا نمود. شاید گاهی تخطی کردن از قوانین رانندگی مارا با خطر جدی مواجه نسازد اما رعایت نکردن و بی توجهی به اصول و قوانین پرواز می تواند خطرآفرین باشد. یک خلبان پاراگلایدر باید بتواند خود را ملزم به رعایت کامل مقررات نماید و شاید این سخت ترین بخش یادگیری پرواز باشد!
خطرات پاراگلایدر چیست؟ آیا این ورزش ایمنی کافی دارد؟ مطمئن ترین و امن ترین روش در هر ورزشی این است که آن را از طریق تلویزیون تماشا کنید! شما مطمئناً در میان دوستانتان و حتی در میان بازیکنان حرفه ای رشته های ورزشی گوناگون دیده اید که ایشان در اثر ورزش صدمه دیده و روانه بیمارستان شده اند. حتی ممکن است این امر برای خود شما هم پیش آمده باشد. آنچه مسلم است این است که اغلب این حوادث در اثر بی احتیاطی و یا خطاها به وجود می آید. در خصوص پاراگلایدر باید گفت این ورزش خطرناک تر از ورزش هایی همچون کوهنوردی، غارنوردی، اسکی و موتورسواری نیست. چه بسا که دارای خطرات کمتری هم باشد. اما به این نکته باید توجه نمود که عدم رعایت قوانین و مقرارت در ورزش های هوایی دارای اهمیت حیاتی است.
استفاده از وسایل مطمئن و مناسب، بازرسی دوره ای وسایل، آگاهی کافی از هواشناسی و پرهیز از پرواز در هوای نامناسب، داشتن پشتیبانی زمینی، پرهیز از اقدام به پرواز به صورت انفرادی و شرکت در برنامه های تیمی و گروهی و رعایت دیگر مسائل و مقرارت پروازی، پاراگلایدر را به وسیله ای بسیار لذت بخش و ایمن برای پرواز تبدیل می سازد.


-65%
شلوار سه ربع استرچ ورزشی مردانه سالومون - Salomon Endurance 3/4 Tight M Black/Black شلوار سه ربع استرچ ورزشی مردانه سالومون - Salomon Endurance 3/4 Tight M Black/Black شلوار سه ربع استرچ ورزشی مردانه سالومون - Salomon Endurance 3/4 Tight M Black/Black
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
-65%
شلوار استرچ ورزشی زنانه سالومون - Salomon Endurance Tight W شلوار استرچ ورزشی زنانه سالومون - Salomon Endurance Tight W شلوار استرچ ورزشی زنانه سالومون - Salomon Endurance Tight W
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
موجود
1 2